Announcement

Collapse
No announcement yet.

Grotduiken en trimixduiken in Frankrijk en Zwitserland

Collapse
X
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

    Grotduiken en trimixduiken in Frankrijk en Zwitserland


    In mei, juni en juli ben ik weer op pad geweest voor wat grotduiken en trimixduiken. Hier een kort verslagje.

    Eind mei zou een bezoek gebracht worden aan de Ardeche en daarna door naar de Lot. In de Ardeche zouden we ons focussen op de 2 grotten in Bourg Saint Andeol. Dus de Goul du Pont en de Goul du Tannerie.

    De Goul du Pont gaat vrijwel direct de diepte in en de Tannerie is eerst een 700m ondiep en zakt dan de diepte in. Ik heb 2 keer eerder een poging gedaan om in deze grotten te duiken, maar die beide keren besloot het weer niet mee te werken. 1 keer leek alles goed, maar was er onverwacht veel regen gevallen terwijl wij in de auto zaten op weg er naartoe (er was meer dan het 10voudige van de voorspelde hoeveelheid gevallen). Dus bij onkomst: bruine soep. De andere keer zijn we gewoon maar thuisgebleven. Maar nu had ik en een buddy, en leek het weer goed, dus een huisje geboekt in Middeleeuwse dorpje Saint Montan. Dat hebben we geweten. Saint Montan is een prachtig dorpje, gebouwd op een berg, netjes voorzien van een vestingmuur en kasteel. Ja, leuk voor normaal, maar het bleek erg vermoeiend te zijn met duikspullen. Het bleek namelijk dat we 2 steile trappen opmoesten voordat we überhaupt een voet binnen konden zetten. Deuren te laag voor mensen van 1.80. Dat laatste was niet zo erg, maar dat gesjouw met de spullen. Ach ja, we zagen er de humor wel van in (stond niet op de site waar we geboekt hadden), en sommige mensen die daar echt wonen moesten wel 10 van die trappen op. Wij maar 3 dagen, zij elke dag, met boodschappen, fietsen, enz. Leuk als je een nieuwe koelkast koopt zeg maar. Maar wel enorm leuk: we kunnen de Mont Ventoux zien.

    Maar goed, duik 1 zou naar 120m diepte zijn in de Goul du Pont. Elk 4 stages bailout mee. De zuurstof konden we meteen droppen bij de ingang. De 50% (50/20) vlak voor de dropoff. En de andere 2 gassen (15/55 en 6/72) gingen verder mee de diepte in.

    We zijn mooi vroeg, direct na het ontbijt. Dus het is nog niet heel erg warm. We brengen alle flessen naar het water, praten nog wat met een paar andere duikers en maken daarna de rebreathers klaar. Op het moment dat mijn buddy het water inspringt zie ik dat zijn hogedrukslang van de zuurstof lekt. En niet een beetje, die is ergens over de gehele lengte gebarsten. Dus hij kon er weer uit om dit te fixen. Ik blijf wegens de temperatuur in het water liggen en leg alvast de zuurstof op 6m. Nadat alles gefixed is kunnen we gaan. We hebben een beetje pech, het zicht is niet zo best. Het kan hier 25+ zijn, maar het is maar een 15m. Helaas. Het is goed genoeg om te genieten, maar het kan dus nog beter. Ik heb besloten om mijn camera mee te nemen. Deze camera kan officieel maar naar 55m diepte, maar ik zet hem aan en zie wel wat er gebeurt. Op 120m diepte draaien we om en al snel beginnen we onze deco. Na bijna 3 uur zijn we weer boven. De camera doet het nog. Helaas zijn de beelden niet bruikbaar, want ik had geen videolamp meegenomen. Ok, dat moet dan de volgende keer.










    We zijn redelijk op tijd klaar, halen boodschappen voor het avondeten en gaan terug naar Saint Montan om de rebreathers te reinigen en te voorzien van nieuwe sofnolime.

    De volgende dag doen we de Tannerie. Deze is eerst een 150m vrij laag. Geen pretje met al die stages zeg maar. Maar ja, omdat de grot pas later diep wordt moeten we de decogassen wel meeslepen de grot in. Het plan is maximaal 4 uur duiken. We waren gewaarschuwd door mensen dat er VEEL stroming zou staan en dat je er mogelijk niet in kon komen. Zij waren 3 dagen eerder geweest en beweerden alleen met scooters er in te kunnen komen. Wij hadden amper stroming. Het zicht was ook beter in de Tannerie dan in de Pont. De duik gaat lekker, in alle rust zwemmen we de grot in. Ik vind prachtige kristallen. Ergens heb ik daar wat mee, die vind je vaker in grotten en altijd zijn ze mooi. Daar waar het echt naar beneden gaat droppen we de decogassen en ja hoor, in de afdaling op 67m diepte besluit 1 van mijn cellen ‘current limited’ te worden. Je ziet op dat moment de PO2 van 1 van de 3 cellen teruglopen. Elke zuurstofcel is een electrochemische cel. Afhankelijk van het zuurstofpercentage wordt een bepaald voltage afgegeven en dit komt dan overeen met de partiële zuurstofdruk die je ademt. Fout kalibreren of niet kalibreren zijn veroorzakers van onjuiste meetwaarden, maar ook een kapotte cel kan onjuiste waarden geven. Een cel die oud is gaat meestal eerst problemen geven in de hogere partiele zuurstofdrukken. In mijn geval zijn de cellen nog niet eens een jaar oud, maar het is gewoon iets wat kapot kan gaan. Is het echt die ene cel? Even een goede diluent flush, ja, die andere 2 geven wel het gewenste aan. Op 70m geef ik toch aan dat ik liever omkeer. Je kunt met 2 cellen een duik op de unit afmaken, maar het voelt toch niet zo fijn om verder te gaan. Dat wordt dus een duik van zo’n 3 uur als we rustigaan doen. Bij een PO2 van 1.1 lijkt de cel nog netjes mee te doen, dus ik besluit mijn rebreather manueel verder te runnen. Op dus een PO2 van 1.1 i.p.v. 1.3. Na een half uur tot 40 minuten daalt de cel verder, en kan ik mijn PO2 ook naar 1.0, later naar 0.9 zetten. De deco heb ik nog zonder allerlei alarmen kunnen doen. Aan het einde van de duik komt helaas de bekende Inspiration beep weer terug omdat de cel echt doodgaat en zelfs onder de 0.2 gaat aangeven. Duik was leuk. Helaas wat korter dan gepland door die cel. Dit was de tweede cel uit een batch die het binnen de 12 maanden na produktiedatum begeeft. De fabrikant van de rebreather adviseert cellen na 12 maanden gebruik te vervangen EN ze niet meer te gebruiken na 18 maanden na produktiedatum. En als het even kan is het beter om cellen uit diverse batches te gebruiken, want de kans bestaat dat als 1 het begeeft uit een batch dat anderen dan snel volgen. Bij 2 cellen kapot heb je geen betrouwbare meting meer.






    De volgende dag willen we weer de Pont doen, weer 120m. Nieuwe cel in de rebreather, nieuwe sofnolime en gaan. De duik loopt perfect, het zicht is ietsjes beter. Ik heb nu een videolamp bij me en film wat met de camera. De camera besluit er mee op te houden op 110m diepte en gaat weer verder rond de 103m. Leuk om dit te weten. Een cameraatje van 50 euro die het toch zo goed doet. Helaas zie je later op de film wel dat het maar een goedkoop dingetje is. Ik heb inmiddels een betere en eigenlijk vind ik het beeld niet voldoende waar ik er eerst goed tevreden over was.



    Het is na de duik over de 30 graden buiten. Zeer warm dus en de Pont wordt ook gebruikt door mensen om in te zwemmen. Wij gebruiken de Pont om een sidemountrigging in elkaar te zetten. Mijn buddy heeft een nieuw sidemountharnas gekocht en deze was zodanig laat voor vertrek binnengekomen dat deze zo in de verpakking in de auto gelegd is. Dus we halen deze uit de verpakking en stellen alles af. Morgen rijden we naar de Lot en dan gaan we beginnen met de Marchepied.

    We rijden de volgende dag naar de Lot en duiken ’s middags in de Marchepied.



    Hierna installeren we ons voor een nachten in een caravan. Het is gelukkig mooi weer, dan is kamperen een stuk aangenamer. We doen de volgende dag de Truffe in sidemount. In droogpak met kniebeschermers om naar sump 3 te komen. Hierna pakken we de rebreathers voor een duik in de Saint Georges. Het zicht valt hier nogal tegen. Nog geen 2m. Het geeft ons ook niet zo veel voldoening zo en dus zijn we na iets meer dan een uur al weer buiten. Dan komt mijn buddy op het geniale idee om de Trou Madame te gaan doen. Eh weet je het zeker? Ik persoonlijk vind de grot echt gaaf, maar dat gesleep. En dan ook nog eens die weg er naartoe, amper mogelijkheid om te parkeren en als ik wegrij naar de grotere weg raakt de bodem van mijn auto steevast de grond. Mijn buddy beweert dat het allemaal meevalt en dan ben ik zo, ok, we doen het, maar niet zeuren. Er gedoken heeft hij nog niet.
    Dus de volgende dag vroeg naar de Trou Madame. Oh, het is toch best ver lopen zegt mijn buddy. Ja, maar we hebben dit besloten, dus we doen het. Het is echt 2 uur slepen voordat we kunnen duiken. Gelukkig is de grot zeer ondiep en kunnen we ook lang duiken. We kijken eerst even bij het lijntje met de cookie ‘death’, en daarna gaan we echt duiken. Ik voel hier helemaal zeer weinig stroming en weet dat de gang waar ‘death’ staat dus echt kan betekenen dat je er wel in kunt komen maar er niet meer uit, maar om het gevaar op te zoeken zit ik niet op te wachten. Alleen even kijken en dan gewoon de ‘veilige’ gang opzoeken. We duiken bijna 3 uur en ik we hebben geen van beiden onze turnpressure bereikt. Het zicht is echt extreem goed.












    Er zijn nog een paar andere Nederlanders en die doen de grot backmount. Dat kan prima, maar het waden door de rivier en het klimmen over rotsen zou mij echt geen plezier doen met een dubbelset. Fles voor fles is in dit geval makkelijker vind ik. Wij ruimen in alle rust onze flessen weer op en als ik de laatste spullen ophaal bij de ingang hoor ik dat de anderen ook weer terug zijn. Alles ok? Ja, ze gaan nog een kort duikje maken en daarna alles opruimen.
    Wij gaan genieten van de hitte. Het is wederom over de 30 graden.


    We hebben nog 1 duik. Dat wordt wederom de Truffe in sidemount. Daarna gaan we Oradour-sur-Glane bezoeken. En vervolgens door naar huis. Een geslaagde week grotduiken.









    In juni zit ik weer in de Lot. Dit keer om de full cave cursus aan 2 duikers te geven. 1 duiker heeft bij mij intro to cave gedaan en daarvan weet ik dat hij inmiddels ruime ervaring op het gebied van grotduiken heeft. De andere is heel eerlijk geweest dat hij intro to cave gedaan heeft zonder ooit in een grot geweest te zijn. Hij is een stukje in een seacave in Mallorca geweest voor zijn cursus, maar eigenlijk heeft hij pas tijdens een vakantie in Mexico een paar grotduikervaringen opgedaan. Prima, liever een eerlijk verhaal dan niets zeggen. We hebben voor vertrek het e.e.a. doorgenomen over lijntechnieken, enz. Ik zie het wel zitten en hij gelukkig ook. We hebben sowieso nog een paar dagen over. Dat worden of funduiken, of evt. extra cursusduiken. We beginnen in de Ressel, een lijn leggen vanuit de rivier naar de mainline. Het zicht is extreem goed, zelden zie ik zo’n enorme cavernzone in de Ressel. De bekende boomtakken voor de ingang zie je dus ook volledig. Daarna doen we de eerste duik alleen skills en oefeningen, lampen uit, lucht delen, geblindeerd de lijn volgen, enz. Dit doen we allemaal in het eerste stuk van de grot, waar we een heel aantal keren heen en weer zwemmen. Daarna kunnen we wat verder de grot in. Beiden hebben een mooi laag luchtverbruik zodat we de hele week lange duiken kunnen maken. Alles komt aan bod, lost line, lost buddy, line repair, entanglement, jumps, circuitjes, t's, en natuurlijk diverse failures, zwemsnelheden, enz. Na 9 duiken kan ik beiden feliciteren. We hebben 2 nieuwe full caveduikers er bij en nog 2 duikdagen over. In de laatste dagen doen we de Truffe nogmaals (put bij de ingang is nu echt nul zicht geworden door de regen, maar bij de ingang is het zicht 1m en zodra je bij de restrictie bent is het zicht goed) en de Saint Georges (nu met zeer goed zicht). De laatste dag doen we de Ressel. Het heeft inmiddels veel geregend en de rivier is 1 bruine soep geworden. Wat ben ik blij dat we de Cunhac in de cursus gedaan hebben met goed zicht en de mogelijkheid om de rivier over te zwemmen, dat zou nu niet meer lukken. De gehele cavernzone is verdwenen en de grot inkomen is nu een lijn volgen zonder dat je ook maar iets ziet. Totdat ineens de ingang van de grot opdoemt en dan heb je weer 20-25m zicht. Dat was in groot contrast met het begin van de week. Ook in de Truffe zie je dit. Maar als je eenmaal op 2.5m diepte bent is er gelukkig wel weer wat zicht en eenmaal binnen in de grot is het gewoon helder. Maar de week is geslaagd. 13 duiken met een gemiddelde duiktijd van 84 minuten per duik. In totaal hebben we 6 grotten gedaan: Landenouse, Cunhac, Ressel, St. Georges, Truffe en Lantouy.

    De Truffe met alle regen:




    In juli ‘moest’ ik een weekend naar Zwitserland om mijn CCR trimix instructeurscursus af te ronden. Een medecursist was op vakantie in Interlaken, dus dan was het duiken in het meer van Thun het makkelijkst. Behalve voor het trimixduiken gaan er nog 2 duikers voor de gezelligheid mee. Eentje uit Nederland en eentje uit Duitsland die nog nooit in deze regio in Zwitserland is geweest. Voor vertrek had ik van de IT-er een duikplan gekregen voor een 80m duik. Dit was zgn. van een cursist. Ik had wat tegenvragen gemaild omdat er te weinig informatie gegeven was om dit plan als ‘correct’ te kunnen beoordelen. Daar kwamen natuurlijk weer antwoorden op terug die niet geheel klopten. Zo had ik gevraagd, wat is je setpoint en welke diluent wil je gebruiken op 80m? En welke bailoutgassen en wat is je bailoutplan? Uiteraard kwam er wederom niet het complete antwoord op terug. Maar een setpoint van 1.2 en een diluent van 15/55 betekent dat er toch iets echt niet klopt. In Zwitserland bespreken we dit alles nogmaals en ook de discussie, waarom wel of geen deepstops (en VPM-B vs Buhlmann). En het feit dat veel trimixduikers vaak al 2 trimixcomputers hebben (aan de Inspiration zit standaard al eentje als je tenminste geen classic duikt en vaak heb je dan ook nog eentje als backup). Ga je dan nog een duikplan opschrijven of niet? Het is voor een cursist een goed hulpmiddel om gevoel te krijgen bij een duik. Ook om de beperkingen van bailout te bepalen, dus ga wel even zitten voor een planning.

    Maar goed, dan is het duiktijd. Eerst werd er een duik naar 70m gemaakt. Dit alles gelukkig zonder problemen. Het zicht was eigenlijk maar slecht bij duikstek Fischbalmen. Tot een meter of 6 diepte had je 5m zicht, dan een stuk maar 1-2m en vanaf 25m diepte was het weer helder. En dan had je ook wel een 20m zicht. Maar juist met de deco zat je dus in het slechtste zicht. Dat was erg jammer. Ik zie tijdens de eerste duik wel 1 baars. Dus de naam ‘Fischbalmen’ doet zijn naam geen eer aan. Het gaat er deze duiken om dat je een goede briefing en debriefing geeft, tijdens de duik om de positionering als instructeur, evt. ingrijpen, enz. Er is tig keer op gehamerd door de IT-er dat bij dit soort diepe duiken er altijd een gevaar is dat de cursist of in paniek raakt, of door de stress juist geheel dichtklapt en zelfs niets meer doet op diepte. En hoe krijg je dan iemand weer veilig boven? Hoe herken je stress bij een cursist? Er gaat tijdens de duik naar 70m ook een echte cursist mee, dus iemand die ook daadwerkelijk nog nooit zo diep geweest is. We beëindigen het weekend met een duik naar 100m. Ook deze verloopt gelukkig zonder problemen. Deze duik wordt gemaakt op basis van teambailout. Dus iedereen heeft een eigen bodemgas als bailout mee, maar de decogassen worden gedeeld. Omdat het een mixed team duik is krijg ik ook de opdracht om de gaswissel van de oc duiker in de gaten te houden. De duik verloopt verder geheel volgens plan. Nu zien we op 6m tenminste een 20 baarzen. Maar al met al kan ik stellen dat de Attersee in de zomer meer te bieden heeft dan de Thunersee. In het voorjaar en winter zijn beiden mooi, maar de Thunersee is nu wel erg saai als ik eerlijk ben. Zelfs geen waterplanten ondiep op deze stek. De 2 andere duikers die voor de fun meewaren en gewoon zelfstandig gedoken hebben vonden het duiken ook maar tegenvallen. Zij zeiden: het uitzicht op de bergen met sneeuw maakt gelukkig alles goed. En dat is waar, het landschap is gewoon erg mooi in Zwitserland. Maar waarvoor we gekomen zijn is gelukt. Ik mag mezelf nu ccr trimix instructeur noemen.


    En nog een laatste foto, de ressel met cavernzone.
    Last edited by Germie; 31-07-17, 19:13.
    Luister naar je gevoel en volg dat.

    #2
    Kort verslagje..... ;-) Bedankt voor het delen, ook de foto's ter ondersteuning van je verslag vind ik mooi om te zien.

    en gefeliciteerd natuurlijk.
    Keep your head cool, keep it under water!

    Comment


      #3
      Ben meegeweest naar Zwitserland, en dus maar 1 duikje gemaakt. Maar veel geleerd, genoten van de omgeving en natuurlijk van mijn vrienden Brenda en Andzhey. De laatste heeft met de drone de omgeving nog goed in beeld gebracht.
      https://youtu.be/0uk2LhHeDbo
      Grtz,

      Marcel


      Macro duiker

      Comment


        #4
        Mooi verslag, leuk om te lezen.

        Comment


          #5
          Leuk verslag zeg. Geweldige avonturen zijn dat.
          Dat zo'n camera ook nog zover voorbij z'n specificatie gaat. Maar 't klinkt niet alsof de behuizing vol liep, klopt dat?

          Comment


            #6
            Niet mijn ding maar zeer onderhoudend om te lezen. Lekker veel foto's en daar wordt ik altijd wel blij van. Top!

            Comment


              #7
              De camera is nog up and running. Niet volgelopen en doet het nog prima. Alleen gestopt met filmen dieper dan 110m, en vanzelf verdergegaan op103m met filmen. Ik zal nog eens een bewerking van de video maken. Ben niet geheel tevreden, maarhrt laatde grot wel zien.
              Luister naar je gevoel en volg dat.

              Comment


                #8
                Leuk verhaal Brenda, hierbij lijkt Hemmoor kinderspel.
                En foto's doen het altijd goed ter ondersteuning.

                Comment


                  #9
                  Geweldig mooi om over deze super duiken te lezen.
                  ------------------------------------------------------------------
                  http://www.duikerslog.nl/public/inde...uid=jhkreijkes

                  Comment


                    #10
                    Leuk om te lezen !

                    Comment

                    Working...
                    X