Onderwerp: Veilig, veiliger veiligste en nog veiliger

Oorspronkelijk geplaatst door Richard Drost

Volgens mij zit daar ook een deel aangeprate onzekerheid bij. Ik zie dat wel meer bij bepaalde clubjes mensen dat zij allen dezelfde vrees hebben en dat overdragen op elkaar. Mentaliteit moet je ook niet uitvlakken. Ik ga zo naar de waterkant en ik weet al wat ik daar kan aantreffen, daar staan weer een aantal helden omdat ze op het platform van 24 meter zijn geweest en zij worden ook als zodanig behandeld. De beginners mogen kijken en lood sjouwen en aanhoren dat zij daar nog lang niet aan toe zijn en dat het heel gevaarlijk is.

En Sjoerd,

Op het forum mag jij dit fenomeen dan meemaken, aan de waterkant zie ik het soms helemaal de andere kant op gaan. Bij veel duikers zie ik ook veel gemakzucht, maar goed, ook dat komt voor hier op het forum.

Als je maar vaak genoeg hoort dat een duik naar 24 meter errug gevaarlijk is ga je hat natuurlijk geloven......

Aan de andere kant als bijna al je duiken dieper dan 30 meter gaan kun je jezelf weer bijna nier voorstellen dat het wel meer risico's met zich meebrengt...

Misschien dat je daar gemakzuchtig van wordt? Bovendien mogen we natuurlijk niet vergeten dat het ook heel vaak goed gaat hè.

Ik denk dat de hang naar veiligheid een algemener verschijnsel is, dat dat niet alleen met duiken te maken heeft. Kijk alleen maar eens naar de regelgeving: kinderen in autozitjes, rubber tegels onder klimrekken en zelfs op honing (die - ongeopend - zo'n beetje eeuwig goed blijft) staat tegenwoordig een tht-datum.

Zoveel mogelijk risico's uitsluiten lijkt tegenwoordig de trend. Of dat nou altijd zo goed is?

Oorspronkelijk geplaatst door Sjoerddejonge

Ik wordt zelf ook wel eens aangemerkt als een beetje nonchalant en/of als cowboy. Aan de andere kant heb ik ook wel eens situaties meegemaakt waarbij ik nadien dacht van.. Ik had beter op mijn buddy moeten letten

En wat doe je daar dan mee? Pas je je duikgedrag of planning of uitrusting of buddykeuze of whatever aan om dat de volgende keer te voorkomen? Of gaat het een keer fout en vergeef je het jezelf niet dat je niet eerder hebt geleerd van bijna-ongelukken?

Oorspronkelijk geplaatst door Enrico

Veilig heeft alles te maken met risico.....

Risico = Kans (op een gebeurtenis) * Effect (van die gebeurtenis)

We proberen met z'n allen de kans op een gebeurtenis zo klein mogelijk te maken of het effect van een gebeurtenis te beperken.

Kans is er altijd en een gebeurtenis zal ook altijd een bepaald effect hebben.

Dus er is altijd een bepaald risico. Het is aan ons om ergens een lat te leggen welk risico wel en welk risico niet meer aanvaardbaar is, dus met andere woorden: wanneer is het veilig (cq het risico aanvaardbaar).

Bij mijn weten is een dergelijke maatlat voor het duiken nog niet beschikbaar. Ook al zal een dergelijke maatlat er komen dan nog wil dat niet zeggen dat er geen doden/gewonden zullen vallen.....

Tja.... wat is veilig, veiliger of veiligst?

Wat risico perceptie betreft speelt de grootte van het effect mee en de mate waarin je zelf invloed hierop hebt.
Zo zullen de meeste mensen niet graag naast een Kerncentrale gaan wonen waarbij de kans heel erg klein is dat er iets gebeurd maar als er iets gebeurd.....
Terwijl we met zijn allen rustig in de auto stappen waarbij het risico dat we iets overkomen erg groot is. Maar als er in de auto iets gebeurd heb ik erg veel kans om het te overleven of het er zelfs ongeschonden af te brengen...

Wat een geaccepteerde gedachtengang is in vraagstukken over externe (industriële veiligheid) is dat wanneer je de kans verkleint, het effect toeneemt.

In dit kader denk ik dat het juist goed is af en toe kleinere problemen onder water op te kunnen lossen zodat de kans veel groter is dat je dat ene probleem wat mogelijk een slechte afloop heeft ook goed op kan lossen....

Aardige in deze was de stelling van een proefschrift wat ik pas las:
"The smaller the risk the more intolerable the effect"

Oorspronkelijk geplaatst door Sjoerddejonge

Als je maar vaak genoeg hoort dat een duik naar 24 meter errug gevaarlijk is ga je hat natuurlijk geloven......

Aan de andere kant als bijna al je duiken dieper dan 30 meter gaan kun je jezelf weer bijna nier voorstellen dat het wel meer risico's met zich meebrengt...

Misschien dat je daar gemakzuchtig van wordt? Bovendien mogen we natuurlijk niet vergeten dat het ook heel vaak goed gaat hè.

Ondermijn je hiermee niet een beetje je eigen stelling??

Wat dus voor de 1 een duik is met verhoogd risico (neemt dus ook wat meer voorzorgsmaatregelen) is voor de ander een standaard duik (en zal geen extra veiligheidsmaatregelen nemen).

Kortom: afhankelijk van je niveau, kennis en kunde zal je een duik inschatten en daar de voor jou benodigde veiligheidsaspecten bij betrekken.

Een algemeen niveau van veiligheid/risico is dus niet aan te geven.

Even een goede oude tijd verhaal van mijn instructeur in Tasmanie:
Deed zijn opleiding in de jaren '70 in Engeland. Na de oefeningen de standaard grap: Op 10m, anker beetpakken, alles vol lucht blazen en kijken wie het verst uit het water kwam!
Zijn werk was voor de overheid. Aan dieptemeters, drukmeters etc deden ze niet. Je ging een lange tijd aan het werk op 18-25m, daarna pakte je de auto en ging naar een andere stek om op 5-10m te werken (deco noemde men dat). 's Avonds donderde hij compleet verrot op de bank om de volgende dag hetzelfde weer te doen.

Dus, je ziet dikke aanstellerij dat deco-tabelletjes, planner what-ever. Het verleden heeft bewezen dat dit allemaal aanstellerij is... De instructeur is nog gezond, veel van zijn collega's hebben zware bot necrose...

Veel "regeltjes" vind ik ook onzin, maar wat ik bij veel "ouwere duikers" mis, is de term: voortschrijdend inzicht. Ken zat lui die in hun jeugd werden ontluist dmv DDT, heden ten dage zouden we dat niet meer doen, maar deze mensen zijn allemaal gezond, niet kaal etc. dus DDT kan geen kwaad?

Oorspronkelijk geplaatst door reinoud

En wat doe je daar dan mee? Pas je je duikgedrag of planning of uitrusting of buddykeuze of whatever aan om dat de volgende keer te voorkomen? Of gaat het een keer fout en vergeef je het jezelf niet dat je niet eerder hebt geleerd van bijna-ongelukken?

De buddy keuze pas ik niet aan want die is meestal gegeven.
Uitrusting laat ik afhangen van de te maken duik.
Het te duiken profiel laat ik afhangen van de buddy en de plek cq omstandigheden.

Pas wel het duikgedrag aan. In het genoemde geval had ik de kunde van de buddy overschat en hem te weinig gecontroleerd. Dat is dus een leermoment geweest voor de volgende keer.

Oorspronkelijk geplaatst door Enrico

Ondermijn je hiermee niet een beetje je eigen stelling??

Dat denk ik niet. Ik bedoelde met de originele stelling gewoon dat ik veel over veilgheid hoor die alleen bestaat omdat hij bij de betreffende mensen tussen de oren zit. Of omdat het nu eenmaal zo geleerd is... Maar waarom bepaalde zaken zo geleerd zijn??

Een algemeen niveau van veiligheid/risico is dus niet aan te geven.

Daar ben ik het mee eens. Er zijn dus ook geen regels die je altijd helemaal 100% moet volgen en daarmee is het veilig.

Ik zie zelf onze veiligheids regels en procedures als een kapstok waar je dingen aan op kunt hangen. Wat je precies doet en of je er van af wijkt hangt van de situatie af. Ik denk ook dat je ongestraft van alle veiligheidsregels af kan wijken. Zolang je weet waar je vanaf wijkt en je dat gemotiveerd volgens de juiste parameters doet.....

Oorspronkelijk geplaatst door Sjoerddejonge

knip***

Wat een geaccepteerde gedachtengang is in vraagstukken over externe (industriële veiligheid) is dat wanneer je de kans verkleint, het effect toeneemt.

****knip

Werkt niet helemaal zo.... Als bekend is dat het effect vrij groot kan zijn bij een calamiteit zorgt men er (dmv techniek/procedures/opleidingen...etc) voor dat de kans zo klein mogelijk wordt.... is toch iets anders...

Bij autorijden werken we juist weer andersom: we morrelen een beetje aan de kanskant... zoals bijvoorbeeld abs (hoewel dit er ook juist weer voor zorgt dat we dichter op onze voorganger gaan rijden en zo de kleinere kans teniet doen) en snelheidsbeperking maar vooral proberen we het effect te verminderen door bijv. kreukelzones, airbags, gordels...

Toevallig las ik vanochtend een redactioneeltje over veiligheidsprocedures en -stops in het blad Dyk. Het ging over alle aangeleerde veiligheidsprocedures als buddychecks e.d. en dat die goed waren, maar dat je wel je hoofd moet blijven gebruiken. Er werd verwezen naar de rubriek 'Tæt på' ('op het randje'), waar zowel het nut van die procedures als hun in slaap sussende werking regelmatig aan bod komt en waarbij soms zelfs een onveilige situatie ontstaat doordat mensen ophouden met nadenken over waarom ze iets doen.
De hoofdredacteur lichtte de veiligheidsstop eruit - "in principe kun je vanuit de tabellen recht omhoog, en van oudsher is een van de functies om de stijgsnelheid naar beneden te halen. Maar bij een heleboel duikjes waarbij je ruim binnen de marges blijft, is het niet noodzakelijk. Hoe dichter je bij die marges komt, deste belangrijker wordt het wel om hem te maken." Maar die stop zit er zo ingebakken, dat mensen hem soms ook in noodsituaties maken en zo zelfs een onveilige situatie creëren. Ik herinner me ook een draadje een paar maand geleden hier waar gevraagd werd of mensen een veiligheidsstop zouden maken in een noodgeval (een geassisteerde opstijging, buddy kwijt, etc.) en ook hier waren mensen die vonden dat dat toch echt niet kon. Persoonlijk denk ik dat die mensen het niet begrijpen.

Een veiligheidsstop is in het Deens een sikkerhedsstop, wat je ook kan vertalen met 'zekerheidsstop' (als in het werkwoord 'zekeren') of interpreteren als 'voor-de-zekerheid-stop'. Het stukje eindigde met de opmerking dat je altijd je hoofd erbij moet houden en moet kunnen beoordelen of iets nou echt iets doet. Anders wordt je 'zekerheidsstop' een 'onzekerheidsstop'. Of in het ergste geval een 'onveiligheidsstop'.